مستندی که فقط برای ایرانیهاست
مهدی بوستانی شهربابکی، کارگردان مستند «گوش شیطون، کر»، با اشاره به تجربه شخصی خود از جدایی، درباره این اثر گفت: این فیلم واکاوی مرزهای شوخی است که کجا نجاتدهنده و کجا آسیبزا است. وی تأکید کرد که به دلیل زیستبوم ایرانی این مستند، هیچ برنامهای برای حضور در جشنوارههای خارجی ندارد.
به گزارش پایگاه خبری هفت رخ، مهدی بوستانی شهربابکی، کارگردان مستند «گوش شیطون، کر» که بهتازگی اکران آن در سینماهای «هنروتجربه» به پایان رسیده، درباره روند ساخت این اثر و چالشهای پیش روی سینمای مستند گفتوگو کرده است.
بوستانی با اشاره به انگیزه شخصی خود برای ساخت این مستند توضیح داد: «جرقه این مستند از یک تجربه زیسته زده شد؛ در ابتدای زندگی مشترک، شوخیهای من برای همسرم جذاب بود اما به مرور همین شوخیها تبدیل به دلخوری، انزجار و در نهایت جدایی ما شد! این فیلم با روایت شخصی من و گفتگو با ۷ شخصیت دیگر، واکاوی همین مرزهاست که شوخی کجا نجاتدهنده و کجا آسیبزا است؛ تلاشی برای ترویج لبخند در زمانه پر از افسردگی امروز.»
این کارگردان با اشاره به جایگاه سینمای مستند در ایران اظهار داشت: «مستند در سینمای امروز ما از نظر تنوع و دغدغهمندی، حتی بالاتر از سینمای داستانی است اما جایگاه اصلیِ دیده شدنِ آن یعنی “تلویزیون” را از دست داده است. صداوسیما آنقدر در چارچوبها و خط قرمزهای متعدد اسیر است که اجازه پخش آثار مستقل را نمیدهد. همین سختگیریها باعث شده مستندهایی با پتانسیلِ جذبِ مخاطبِ انبوه، عملاً دیده نشوند.»
بوستانی درباره چالشهای تولید مستند نیز گفت: «در حوزه تولید هم ممیزیها سال به سال بیشتر میشود؛ به طوری که رغبت فیلمسازان باتجربه برای همکاری با نهادهایی مثل “مرکز گسترش سینمای مستند” کمتر شده و ترجیح میدهند برای داشتن آزادی عمل بیشتر، به سمت تولیدات شخصیتر با بودجه مستقل بروند. برای من در سینمای مستند، “گفتگو” اصلیترین ابزار است که این روزها به آن کمتوجهی میشود.»
وی در پایان با اشاره به مخاطب خاص این مستند تأکید کرد: «هیچ برنامهای برای پخش بینالمللی این فیلم ندارم. درک این مستند کاملاً به روحیه، زبان و زیست ایرانی وابسته است و به دلیل گفتگومحور بودن، زیرنویسهای طولانی میتواند برای مخاطب خارجی به شدت خستهکننده باشد. به همین دلیل شانسی برای حضور در جشنوارههای خارجی قائل نیستم.»
انتهای پیام/
