» تلویزیون » نگاهی به ۳ سریال رمضانی در گفته‌های سازندگان آن
تلویزیون - هنرهای هفتگانه

نگاهی به ۳ سریال رمضانی در گفته‌های سازندگان آن

اسفند ۴, ۱۴۰۴ 30

در رمضان ۱۴۰۴ تلویزیون با سه سریال، تلاش کرده است طیف‌های مختلف از سلایق و سنین مخاطب را پوشش دهد: «بهار شیراز»، «ساهره» و «اسباب زحمت». هر یک از این آثار با رویکردی خاص و تمرکز بر گونه‌ای متفاوت، تجربه‌ای تازه از تلویزیون مناسبتی ارائه می‌دهند.

به گزارش پایگاه خبری هفت‌رخ، در ادامه مروری بر سه سریال یادشده و توضیحاتی درباره این سریال‌ها همراه با گفت‌وگو با برخی عوامل را می‌خوانید:

 

«اسباب زحمت»؛ طنزی خانوادگی در دل قصه‌ای اجتماعی

 

سریال «اسباب زحمت»، تازه‌ترین اثر سعید آقاخانی در گونه کمدی اجتماعی است که ویژه ماه مبارک رمضان ۱۴۰۴ ساخته شده و هر شب از شبکه یک سیما پخش می‌شود. این مجموعه ۲۵ قسمتی به سفارش مرکز سیمافیلم تولید شده و تلفیقی از طنز، موقعیت‌های روزمره و چالش‌های زندگی شهری است.

قصه سریال بر گرد چند شخصیت می‌چرخد که با موقعیت‌های ناگهانی و گاه خنده‌دار روبه‌رو می‌شوند؛ از تلاش ناصرخان برای داشتن فرزند گرفته تا از دست رفتن سرمایه احمدآقا در بازار رمزارز، تجربه جهانگردی صادق با یک دوچرخه دست‌ساز و مهاجرت اجباری احمدآقا از بسطام به تهران.

این موقعیت‌ها با زندگی روزمره مخاطب پیوند می‌خورند و طنزی شیرین خلق می‌کنند. در این مجموعه بازیگران شناخته‌شده‌ای ازجمله سعید آقاخانی در نقش احمدآقا، حسن معجونی در نقش ناصرخان، عباس جمشیدی‌فر، کمند امیرسلیمانی، هومن حاجی‌عبداللهی، سپند امیرسلیمانی، تارا آقاخانی و عاطفه باقری حضور دارند.

«اسباب زحمت» با نگاهی به مسائل اجتماعی و شهری، تلاش دارد مخاطب را از کودک و نوجوان تا بزرگسال با لحظاتی سرگرم‌کننده، موقعیت‌های طنزآمیز و داستان‌هایی قابل ارتباط همراه کند و تجربه‌ای تازه ارائه دهد.

 

همه‌چیز در خدمت تحکیم خانواده ایرانی

 

حسام آقابابایی‌پور، تهیه‌کننده سریال «اسباب زحمت» درباره این سریال و قصه آن گفت: «اسباب زحمت» در ۲۵ قسمت در گونه خانوادگی و طنز اجتماعی آماده شده و از شب اول ماه مبارک رمضان روی آنتن رفته است.

وی ادامه داد: کار، اپیزودیک است و هر قسمت یک داستان جدا دارد. چند نفر کارگر باربری با قصه‌های تلخ و شیرینی که رقم می‌زنند، مخاطب را سرگرم می‌کنند. قصه ما از شهر بسطام شروع می‌شود و در ادامه به شهرهایی که کمتر در سریال‌ها دیده شده‌اند، می‌رود. ابتدای سریال با خانواده احمدآقا که در بسطام سکونت دارد، آشنا می‌شویم که خانه‌شان آسیب دیده و کوچ اجباری به تهران دارند و در ادامه خانواده ناصرخان را می‌بینیم. شاهرود، مشهد، البرز و تهران شهرهایی هستند که قصه در آنجا روایت می‌شود. داستان «اسباب زحمت» قصه خانواده و آدم‌هایی است که اسباب‌کشی می‌کنند.

آقابابایی‌پور افزود: عمده فیلم‌برداری این سریال در تهران انجام شده و ایده‌اش از آنِ ابوالفضل کاهانی بود که در ادامه با گروهی از نویسندگان نوشته شد.

این تهیه‌کننده تلویزیون در پاسخ به این پرسش که چرا چنین سوژه‌ای مرکز ثقل داستان شده است، گفت: اسباب‌کشی مشکلی است که همه قشرها درگیر آن هستند؛ اساساً دغدغه اسباب‌کشی سن و سال و طبقه اقتصادی نمی‌شناسد و ما راوی این قصه‌های شیرین و تلخ هستیم.

وی یادآور شد: ما هفت ماه درگیر تولید این سریال بودیم. کار را در مرداد امسال شروع کردیم و اواخر بهمن به پایان رساندیم. تعدد لوکیشن داشتیم و حدود ۲۷ لوکیشن که هرکدام چیدمان خاص و آکساسوار منحصربه‌فرد خود را داشتند، تولید را برای ما دشوار می‌کرد.

آقابابایی‌پور اظهار کرد: تحکیم خانواده و رفع مشکلات در چارچوب خانواده و راستگویی را شاید بتوان مهم‌ترین پندهای این قصه برای مخاطب برشمرد.

 

«ساهره»؛ بازاندیشی در معنای زندگی

 

«ساهره» مجموعه تلویزیونی ویژه ماه مبارک رمضان ۱۴۰۴ است که هر شب پس از افطار از شبکه سه سیما پخش می‌شود. این سریال به تهیه‌کنندگی سیدرامین موسوی ملکی، کارگردانی حمیدرضا لوافی و نویسندگی مینا خدیوی ساخته شده و شامل ۳۰ قسمت و گونه آن اجتماعی، معمایی و معناگراست و تلاش می‌کند مخاطب را در دل پرسش‌های زندگی، مرگ و سرنوشت غرق کند.

داستان سریال حول احسان، تاجری ۴۰ ساله، می‌چرخد که زندگی ظاهراً آرام و موفقی دارد، اما رخدادی غیرمنتظره مسیر زندگی او را دگرگون می‌کند. او در این مسیر مجبور می‌شود درباره ارزش‌های انسانی، خانواده و معنای زندگی بازاندیشی کند و با مسائلی مواجه شود که مرزهای زمان، واقعیت و سرنوشت را درمی‌نوردد. روایت سریال، ترکیبی از داستانی معناگرا و معمایی است که مخاطب را با خود همراه می‌کند و تجربه‌ای متفاوت ارائه می‌دهد.

امین زندگانی، گلنوش قهرمانی، هومن برق‌نورد، سیاوش طهمورث، وحید رهبانی، سوگل طهماسبی و میلاد میرزایی در این قصه ایفای نقش می‌کنند.

ویژگی کلیدی سریال، تمرکز بر تجربه‌ای معنوی و تفکربرانگیز از زندگی و مواجهه با مشکلات و مسائل انسانی است. طراحی قصه و شخصیت‌ها به‌گونه‌ای است که مخاطب را به بازاندیشی درباره زندگی، انتخاب‌ها و مسیر آینده دعوت می‌کند و همین ویژگی «ساهره» را به یکی از آثار شاخص ماه رمضان امسال تبدیل کرده است.

 

قصه آدمی‌ که ناگهان با مرگ مواجه می‌شود

 

مینا خدیوی، نویسنده قصه «ساهره» درباره مضمون آن گفت: قصه «ساهره» داستان بازگشت به خویشتن است.

وی ادامه داد: قصه درباره آدمی است که ناگهان با مرگ مواجه می‌شود، آن هم زمانی که فکر می‌کند هیچ‌چیز تکانش نمی‌دهد. قصه سریال از داستانی در مثنوی مولوی الهام گرفته شده و در ادامه با مسئله زمان و مواجهه و رابطه انسان با زمان استمرار می‌یابد.

وی تصریح کرد: مهم‌ترین چالشم در نوشتن قصه این سریال این بود که آیا مخاطب می‌تواند این فضا و جهان را درک کند و قصه این فضا برای مخاطب بدون پریشانی و سردرگمی قابل‌درک و دریافت خواهد بود یا خیر.

 

«بهار شیراز»؛ اصالت بومی و هویت خانوادگی

 

سریال «بهار شیراز» تلاشی برای احیای گونه کمدی خانوادگی است. این مجموعه به نویسندگی و کارگردانی حسن وارسته و تهیه‌کنندگی ابوالفضل صفری، با تمرکز بر یک خانواده چندنسلی در شهر شیراز، تلاش می‌کند با طنز موقعیت و داستان‌های روزمره خانوادگی، مخاطب را با خود همراه کند.

داستان سریال حول خانواده «معدل» می‌چرخد؛ خانواده‌ای معمولی با پدر و مادری که هر دو معلم بازنشسته‌اند و فرزندانی که هر یک نماینده بخشی از زندگی امروزند. هر قسمت، روایت مستقلی از اختلافات نسلی، سوءتفاهم‌ها و تقابل سنت و مدرنیته ارائه می‌دهد.

 

چالش‌های یک معلم بازنشسته

 

قربان نجفی درباره نقش خود، نادر معدل، پدر خانواده گفت: نادر، فردی جدی، مصمم و خانواده‌دوست است. مشکل کار این بود که نقش طنز را به شکل محدود و با رعایت ویژگی‌های خاص یک معلم بازنشسته ارائه دهیم که این محدودیت‌ها دست بازیگر را می‌بندد، اما تلاش کردیم تا بار کمدی بین تمام شخصیت‌ها تقسیم شود.

وی افزود: «بهار شیراز» قرار بود ۵۰ قسمت باشد، اما در حین تولید کار، این قصه بسط پیدا کرد و به ۷۰ قسمت رسید. به همین دلیل مخاطبان شاهد هستند که پخش این سریال که از ماه قبل روی آنتن رفته بود طی شب‌های ماه مبارک رمضان هم ادامه خواهد داشت. البته اگر نظر مثبتی از سوی مخاطبان باشد، احتمال ساخته شدن فصل دوم این سریال دور از انتظار نخواهد بود.

البته تهیه‌کننده این سریال ابوالفضل صفری هم درباره ایده ساخت آن توضیح داد: فضای شیراز برای روایت طنز انتخاب شد، چون مردم این منطقه خونگرم هستند و امکان شوخی بیشتری را فراهم می‌کند. هدف اصلی، سرگرمی و تصویر خانواده‌ای با دوام و قوام بود. دو شخصیت اصلی معلم هستند تا ادای دینی به فرهنگیان شود.

 

کارگردان و نویسنده «بهار شیراز»، حسن وارسته هم تصریح کرد: هدف ما ایجاد شخصیت‌هایی آشنا و نزدیک به خانواده‌های ایرانی بود. لهجه و رفتار بومی‌شیراز به قصه تازگی و اصالت می‌دهد و بازگشت به ادبیات ملی مانند حافظ و سعدی، بحث ملیت و ریشه فرهنگی را برجسته می‌کند.

 

 

به این نوشته امتیاز بدهید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

  • ×