رقابت فیلم سینمایی «غبار میمون» در بخش سودای سیمرغ چهلوچهارمین جشنواره فیلم فجر
امیر بوالی با اشاره به اختلافی که بین تمدن ایران و جهان غرب مثل انگلیس وجود دارد، گفت: در «غبار میمون» سعی داشتیم این اختلاف برای مخاطب تا حدی ملموس شود و او را مشتاق تحقیق کند.
به گزارش پایگاه خبری هفترخ، امیر بوالی فیلمنامهنویس فیلم سینمایی «غبار میمون» که در بخش سودای سیمرغ چهلوچهارمین جشنواره فیلم فجر حضور دارد، اظهار کرد: من از سال ۱۳۸۰ و زمانی که دانشجو بودم آقای معیریان را میشناسم و از ایشان شناختی نسبی دارم و واقعیتهای تولید را هم تا حدی میشناسم. میدانستم که مثلاً اتفاقی را در لندن روایت میکنم امکان رفتن به لندن و تولید اثر در آنجا خیلی کم است و این فقط به دلیل مسائل مالی نیست طبیعتاً وقتی شما به لندن بروید و بخواهید درباره ام. آی. سیکس فیلم بسازید محدودیتهایی وجود دارد.
بوالی خاطرنشان کرد: بنابراین از همان ابتدا نگرشی واقعی به تولید «غبار میمون» داشتم و میدانستم چند درصد از آن امکان ساخت دارد و خوشبختانه هماهنگی بین طراح صحنه، کارگردان و آقای ولیخانی مسئول جلوههای ویژه بصری باعث شد تا حد لازم فضای مدنظر بازنمایی شود. این فیلم در بازه زمانی مشخص با بودجهای مشخص تولید شده است و باید با نگرشی منطقی به محصول نهایی نگاه کنیم.
وی افزود: «غبار میمون» پس از جنگ دوازده روزه کلید خورد، ما برای حضور بازیگر خارجی که مثلاً همطراز با پژمان بازغی باشد هم دچار مشکل بودیم و امکانش وجود نداشت. ما در نقشهای فرعی از بازیگران کشور اوکراین و کشورهای آفریقایی استفاده کردیم و با توجه به شرایط موجود به عنوان نویسنده از محصول نهایی رضایت دارم.
این نویسنده در ادامه درباره وجود نگرشی فلسفی در اثری اکشن و تریلر اظهار کرد: وقتی یک نیروی امنیتی از ایران به اروپا میرود تا کاری انجام دهد او از یک جهان تمدنی خاص به جهان تمدنی دیگری وارد شده و تصادم این دو دنیا یکی از عناصر جذاب فیلمنامه این اثر بود. اگر بخواهیم ریشه اختلاف این دو تمدن را نشان دهیم به نظرم فیلمنامه «غبار میمون» ایده و موقعیت مطلوبی دارد.
بوالی درباره ارتباط برقرار کردن مخاطب عام با محتوای فیلم گفت: در شعرهای کلاسیک ایران بخش زیادی از کلمات را متوجه نمیشویم. ممکن است در شعری از حافظ پنج کلمه برایمان ناملموس باشد اما مهم این است که روح کلی شعر را دریافت کنیم. وقتی از فوکویاما یا هانتینگتون صحبت میکنیم یکی از راهها این است که بسیاری از مفاهیم را برای فهم مخاطب عام نادیده بگیریم یا سادهسازی کنیم و یک راه هم این است که آن مفاهیم را مستقیماً بیان کنیم تا مخاطب کنجکاو شده و به سمت تحقیق و پژوهش برود. ما امروز در جهانی زندگی میکنیم که با جستجویی ساده در گوگل میتوانیم فهمی ابتدایی از مفاهیم پیدا کنیم. بنابراین من فکر میکنم هر کس که کنجکاو باشد میتواند برای فهم بهتر فیلم برخی مفاهیم ناملموس را در اینترنت جستجو کند.
وی افزود: با توجه به این موضوع من سعی کردم ۵۰ درصد مفاهیم را صریح در فیلم بیان کنم و ۵۰ درصد را هم نادیده گرفتم تا فضا برای مخاطب عام کاملاً ناملموس و غیر قابل درک نشود.
بوالی تصریح کرد: اگر من به عنوان فیلمنامهنویس در فیلمنامه «غبار میمون» موفق شوم ریشه اختلاف تمدنی ما با دنیای غرب را بیان کنم به موفقیت خوبی دست پیدا کردهام. به نظر من فهم سطحی از این اختلاف نیازمند درکی از متون دینی است و فهم سطح دیگر این اختلاف از فهم نظریات سیاسی میآید که امروز در متون افرادی چون هانتینگتون و فوکویاما این اختلاف مورد توجه قرار گرفته است. اگر این اختلاف برای مخاطب تا حدی ملموس شود و او را مشتاق تحقیق کند به نظر من فیلم کار خود را انجام داده است.
این نویسنده در پاسخ به پرسشی درباره بخشهایی از فیلم که سرنوشت اتفاقات مشخص نیست، گفت: بدون اینکه بخواهم قصه اثر را توضیح دهم باید بگویم که درباره برخی اتفاقات که شاید توضیح زیادی در فیلم وجود ندارد اگر مخاطب جزئیات اثر را در نظر داشته باشد مسائلی که برایش گنگ به نظر میرسد حل خواهد شد. من این نکته را در نظر داشتم که سیستم امنیتی کشور بیگانه را احمق نشان ندهم و کاملاً حرفهای باشد. همه چیز به سمت پایانی میرود که در ذهن داشتم؛پایان این فیلم هم بنیانی دینی دارد که برای مخاطب میتواند معنادار باشد.
منبع: ایلنا
