امیر مهدی ژوله: تصویر آن سرباز دست و پا داده از جلوی چشمم نمیرود
امیر مهدی ژوله، نویسنده و بازیگر، در یادداشتی برای «فرهیختگان» با نگاهی از دریچه چشم یک پدر به روزهای جنگ نوشت: من از جنگ میترسم. از صدای موشک و پهپاد و بغض و اشک دخترکانمان میترسم. ببخشید دخترم، وطن یعنی هیچ کدام از این اتفاقها نباید میافتاد. ببخشید که نتوانستیم جلوی هیچ کدام را بگیریم.
به گزارش پایگاه خبری هفت رخ، امیر مهدی ژوله، نویسنده و بازیگر، در یادداشتی با زبانی صمیمی و از دریچه نگاه یک پدر، به روزهای جنگ و تأثیر آن بر کودکان پرداخت.
ژوله در این یادداشت خطاب به دخترش نوشت: «دخترم موشک و پهباد و پرت شدن پدر و مادرت از موج انفجار را دیدی، باقی دنیا همین کثافت است، به عروسک بازیت برس بابا. من از نگاه تو به مادرت که “باز داره صدا میاد” قلبم میلرزد. دختر ده ساله چرا باید فرق صدای پدافند و موشک و پهپاد را تمییز بدهد؟ چرا من باید بلد باشم که با کدامشان بغض میکند، با کدام گریه؟»
ترس از جنگ و تصاویر ماندگار
وی با اشاره به ترسهای خود در روزهای جنگ افزود: «من از جنگ میترسم. من از صدای موشک و پهپاد و پدافند و بغض و اشک و ترس دخترکانمان میترسم. من میترسم فکر کنم به ترس بچههای میناب بین دو موشکی که توی سرشان خورد، من میترسم فکر کنم به حال مادری که جنگ را با تکهکردن پارهتنش آغاز کردند.»
ژوله با اشاره به تصاویر به جا مانده از جنگ گفت: «من تصویر آن سرباز دست و پا داده خیره به روبرو از جلوی چشمم نمیرود، کی بودی تو پسر، چهآشنایی. فامیلی، دوستی، کجا باهم بودیم دردت به سرم عزیز.»
جنگ بدترین چیز عالم است
این نویسنده در ادامه با توصیف ابعاد مخرب جنگ نوشت: «دخترم جنگ بد است. جنگ بدترین چیز این عالم بد است. جنگ همه چیز را میکشد. جنگ تنوع را از بین میبرد، میانه را نابود میکند، تعقل را به گوشه میراند. جنگ حرف حساب را زایل میکند. شعور را پشت شعار دفن میکند. جنگ اقتصاد را عقب میاندازد، اخلاق را عقب میاندازد، آزادی را عقب میاندازد. جنگ آدمی را از آدمیت عقب میاندازد.»
عذرخواهی از کودکان
ژوله در پایان با عذرخواهی از کودکان و ناتوانی در جلوگیری از جنگ تصریح کرد: «دخترم همیشه آرزو کردم هیچ بچهای هیچوقت گریه نکند، نه از فقر، نه از یتیمی، نه از جنگ و نه از هیچچیز دیگر. دیدی بچهها امسال چقدر گریه کردند. از درد فقر، از درد پدران و مادران به خاک افتاده، پدرها و مادرها چه به روزشان آمد از بچههای نازنینی که به خاک دادند… بگردم برایتان پارههای تن من. ببخشید دخترم، وطن یعنی هیچ کدام از این اتفاقها نباید میافتاد. ببخشید که نتوانستیم جلوی هیچ کدام را بگیریم، ببخشید ما را، ببخشید.»
انتهای پیام/
